Nou eet ik ook wel eens buiten de deur, maar nog nooit zo speciaal als gisteravond in ctaste. Concept van dit restaurantje is eten in het donker. Maar dan ook écht donker. Geen sfeerpeertje of brandend exit-bordje, maar zwart voor de ogen.

De obers zijn allemaal visueel gehandicapt en brengen je in polonaise naar je tafeltje. Je kunt kiezen tussen vlees, vis of vegetarisch en de lol begint zodra het voorgerecht op tafel staat, want wát ligt er op je vork (als je het er al op krijgt).

Neuspeuteren en zakkrabben zijn toegestaan want niemand ziet het. En de schuld van een wind kun je ook makkelijk afschuiven op het tafeltje verderop. En je moet meer praten met je tafelgenoten. Non-verbale communicatie werkt namelijk niet. Ik betrapte mijzelf er al op constant ja te knikken tijdens een gesprek. Compleet zinloos dus.

En lolbroeken kunnen zich uitleven in imitaties van bekende Nederlanders of oneliners spuwen als ‘dat zullen we dan nog wel zien’. Affijn, ga het vooral proberen, een hilarische avond is gegarandeerd. En achteraf raden wat je hebt gesoupeerd.

Meer info over ctaste vind je hier.